ЕГЕРМЕ БИШЕНЧЕ БҮЛЕК
Иии, дәү әни , әйтәсең инде син.Теләгән теләкләр кабул булса, хәзер әнә Зилә апа елмаеп , элек иптәш кызы булган-әни янына килеп керер иде ул.
Ә сиңа , кем әйтте ди әле,бүген теләдең дә , бүген теләгең кабул була дип.Дистә еллардан соң кабул булганнары да була әле аның.Аннары уйлап утырасың индеее, теге вакытта шулай дигән идем бит дип.Борынгылар, балам ,тели белсәң теләәәк,, тели белмәсәң имгәк дип, бииик белеп әйткәннәр.Әнә шуңа күрә, авызыңнан ни чыкканын, колагың ишетсен.Зилә апаң турында да теләсә нәрсә әйтмә.Ходай бер юлын күрсәтми калмас, бирган булса.Теләгән теләкләр дә, каргышлар да уртак кабул була Альбина.Дәү әнием шулай дип әйтә иде, диярсең әле бер.
Кызык инде син, име дәү әни!Сине бозарга сихерчегә барып йөрсеннәр, ә син Зилә апа исән сау бул, дип утырмы?
Кирәкмәс уйлар уйлап кына йөрмә диюем инде , аңлаган кешегә.Ярар кызым, бар , әнә анаңнар кайтты бугай.Соңга калып кайтулары ярады тагын бүген , рәхәтләнеп сөйләштек.
Ярар, дәү әни рәхмәт,яме.Рәхәтләнеп , тынычлап йоклыйм инде алайса.Димәк мине боза алмыйлар дисең инде?
Юк, Альбина .Бу турыда уйлап та карама.Безнең өйгә бозыкның әсәре дә кермәячәк, алла бирса.Ә менә Айратыңа теге усак ботагын бир, гел кия торган киеменә эләктереп куйсын.Үз баласын күрә торып бозмас инде ул, бозуын.Бабаңны да сүгеп йөргән бит әле үзе.Тик шулай да, кешегә гел ышанып бетәргә ярамый..
Давай дәү әни,пока алайса дип, әбисенең битләреннән үпте дә, әниләренә янына чыкты Альбина.Тик шулай да әле , кире кереп:дәү әнии, теге солдат йоклаганда килеп чыкмасын тагын имеее, утны яндырып йоклыйсы булыр әле дип,көлеп ишекне япты.Әле ярый , башкалардан ишеткәнне сөйләмәдем, бөтенләй ятып та тормас идең, дип елмайды Фәгыйлә әби.
Икенче көнне мәктәпкә , җиңел хисләр белән барды Альбина.Үзендә ниндидер, бер ышаныч, урыслар әйтмешли уверенность тойды ул.Зилә апасының очравыннан да курыкмадыЛәкин тегесе генә, мәктәпкә барганда да, кайтканда да, Альбинаның күзенә чалынмады. Чишмәдән кайтканда может очрар, дип уйласа ,чишмә юлында да күренмәде ул.
Тагын нинди этлекләр эшләп йөри микән инде ,бу Зилә апа.Ул булмагач урамнар да буш сыман тоела әле, дип уйлады Альбина.Кая барса , шунда очрап, бер төртмәле сүз әйткәненә ияләнеп беткәч кенә, менә сиңа мәә.Бозымчыга барган кеше үзе дә авыртырга может диләр, әллә авырта микән?. Ни дисәң дә күрше бит , кереп чыгарга кирәк әле, дигәндә генә ,иптәш кызы Ләлә белән сөйләшеп торганда, күреп алды ул аны ..Нигәдер бармак та янамады, усал итеп тә карамады Зилә апасы.Бары гөл савытларын боргалап, баш селкеп исәнләшкәндәй итте дә, тәрәзә челтәрен рәтләп, ябып куйды.
Бааа, Ләлә, әллә Зилә апаның үзен бозып кайтарганнармы суң?дип көлде Альбина.Баш селтәп исәнләште дә даже.
Может , барганын белеп, берәрсе аң керткәндер, белмибез бит.Айрат берәр нәрсә әйтер әле кайткач.Барганын әйтәсеңдер бит инде.
И, Ләлә, дурак шту ли син.Ничек әйтим ди инде.Точносын белмибез дә бит әле.Может ул бөтенләй башка бер йомыш белән баргандыр.Алла сакласын, минем аркада талашырлар тагын.Юук, әйтмим.
Син әйтмәсәң дә, берәрсе әйтми калмас, бөтен авыл гөҗләп алды бит.Лушче үзең җайлап кына әйт, Айратыңны беренче көн беләсең мәллә,Альбина?.Әнисенә әйтсә дә була бит.Картаеп беткәч , җүләрләнеп йөрмәсен иде.
Иии, Ләлә! Йөрсә дә, йөрмәсә дә, миңа хәзер барыбер.Дәү әнием бик әйбәтләп өшкерде.Гел намазда бит ул минем, әллә нинди догалар да белә.Кара әле, дустым, дәү әни миңа җен-пәриләр турында да сөйләдеее.Ул сөйләгән көнне, бүлмәдә ут яндырып йокладым.Чөнки күзне йомсам, шул сөйләгән өрәк солдат яныма килеп баскан кебек тоела иде..
Имеее, чынлап да күргән булган мени, Фәгыйлә әби?Иртәгә сөйләрсең әле яме, Альбина.Бүген киттем , кайтам.Я кич белән куркып йоклап булмас ату, контроль эшкә дә әзерләнәсем бар, дип Ләлә көлә-көлә саубуллашты да, өч өй генә аркылы урнашкан өйләренә таба йөгерде.
Ә Альбина, бераз Айратларның челтәр йөзлекле тәрәзәләренә карап торды да, Аллахка шөкер дип, өйләренә кереп китте.Тәрәзә аркылы Зилә апасының карап-карап алганын , күңеле белән сизенсә дә, алай усал итеп тә карамады, бармак та янамады бит.
Шулай булса да, Айрат кайтканын бераз икеләнеп көтте Альбина.Зилә багучы янына барып кайткан көннән, куркып кына үзендә дә ниндидер бер билгесез үзгәрешләр көтте ул.Әле балачагы чыгып бетмәгән акылы белән, узган барган авылдаш егетләренә карап-карап куйды.Янәсе шуларның берәрсен ярата башламаганмы?Юук, Айраттан башка берсенә дә якынаймады ул.Киресенчә , яшь йөрәге тагын да катырак Айрат дип типте.Димәк, дәү әнисе белеп әйткән, Зилә апасының сихерче янына баруы, алар өчен куркыныч түгел. Тик менә Айрат кына нишләр?Альбинага карата булган сөю хисләре сүрелмәсме?Монсын инде ул кайткач күрербез дип уйлады Альбина.
Санаулы көннәр тиз уза дигәндәй,әле генә дүшәмбе булса, инде атна ахыры шимбә дә килеп җиткән.Менә бүген Айрат кайта, тагын да шулай ,өйгә кайтуга елмаеп безгә керерме ул? Әллә кич кенә керергә уйлармы ? Ә бөтенләй борылып та карамаса..
Төшкә хәтле, мәктәптә, укулар белән онытылып торса, кичке якка кергәч, үзе дә сизми , әллә ничә тапкыр урамга чыгып керде Альбина.Тәрәзәдән дә карап-карап алды.Киров поезды килергә дә ярты сәгать калып бара,ә Рәис абый машинасын кабызырга уйламый да, әллә бу атнада кайтмый микән.Әһә, әнә машина кабызган тавыыш.Альбина йөгереп килеп тәрәзәдән карады.Димәк кайта, кайта бүген Айрат.Әнә бит әтисе аны каршыларга ашыга. Уку белән бераз онытылып торса да,Альбинаның йөрәгендәге хисләр ,өр яңа баштан дөрләп кабынды.Керерме , юкмы?
Оныгының сикергәләп йөргәнен, Фәгыйлә әби дә күреп, елмайды..Айратның кайтуга йөгереп керәсенә ышанса да, ул да бераз шикләнеп куйды әле.Кем белә, кара көчләр , ул укыган мәңгелек догаларыннан да көчле булып чыкса.Юктыр, алай булырга тиеш түгел..Һәм чынлап та, озак та үтми, ишегалды тәрәзәсеннән , йөгерә-йөгерә Айрат кергәне күренеп китте.
-А-би-нааа!дип кычкырды ул, көчле матур тавышы белән.Абинаа!...Бер мизгел һәм Альбина сөйгәне кочагында.Шул ук җылы кочак, сөю тулы назлы күз карашы.Димәк бар да тәртиптә, Айрат элеккечә аны ярата .
-Кайттыңмы, Айат!дип елмайды Альбина.Шундый сагындым, көтә-көтә арып беттем бит инде мин сине.
Мин дә сагындым, Альбина.Мин дә сагындым.Әнә шуңа өйгә дә кереп тормыйча, беренче сезгә кердем инде.Һәәәзер мунча кереп чыгам да, кич чыгарбыз яме, әзерләнеп тор дип, Айрат ничек ашыгып кергән булса,шулай чыгып та китте .
Дәү әни, дәү әниии...дип әбисе янына йөгереп керде Альбина.Айрат мине нәкь баштагы кебек ярата.Күрсәң иде син дәү әни, аның күз карашын.Димәк теге пәри туганы , чынлап та боза алмаган безне.Ә мужет Зилә апа, бөтенләй башка йомыш белән баргандыр әле, име дәү әни?
Мужет, мужет диде Фәгыйлә әби.Кем белә, кешенең эчен ярып карап булмый бит.Айратның кайтуга безгә керүенә дә, бик рәхмәт.Тик шулай да, теге усак ботагын бирергә онытма.Югалтмадыңмы әле?
Юк инде, дәү әни.Ничек югалтыйм ди.Ләкин менә, аны нәрсә дип бирермен микән име.Дәү әниии, көлеп сындырып атса?
Атмас балам, атмас.Бу , дәү әни бик әйбәтләп өшкергән , бозыклардан, күз тиюләрдән саклый торган ботак кисәге диярсең.Әнә шул,өстендәге пәлтә кесәсенә булса да тыгып йөрсен....
Менә тагын көзге урам буйлап яшь пар атлый.Куллар кулда, хисләр бәйләнгән.Урамда, янган йөрәкләрне суытырга теләгәндәй, көзге салкын җил егете бөтерелә.
Менә Альбина, шулай әкренләп кышка да керербез.Аннары яз, экзаменнар...Син исән сау экзаменнарыңны бирә алсаң, атналар буе аерылып та торасы булмас.
Тырышам инде , Айрат.Укыйм да, укыйм.Бер атна аерылып торганга түзеп булыр инде, әле бит синең хәзер армиягә дә барасың бар.
Армиягәме?Беләсеңме матурым, без 4-5 дус егет анда бармаска булдык.Башта укып бетерәбез әле..
Ничек?Алай да була мени?Соңыннан барыбер барасыдыр бит инде?..
Соңыннан барасы, әйе.Но, военный сборга, ярты елга гына диделәр.Менә шулай дип торам инде.
Димәк , бергә рәхәтләнеп укырбыз .Аннары икебез дә врач булып, бер больницада эшли башларбыз...
Альбина егете белән шулай сөйләшә-сөйләшә , кулы белән кесәсендәге усак ботагын барлады.Ничек кенә Айратка бирергә.Көлмәсме, дөрес аңлармы?
Өйләренә җитәрәк Айрат кулын , Альбинаның биленә салды.Әйдә, әзерәк утырабызмы?диде ул, капка төбендәге эскәмиягә таба атлап.
Әйдә, диде Альбина көлеп.Аларның утырганын көткәндәй иске, агач эскәмия шыгырдап куйды.Мәхәббәттән янган куллар җылысы, гәүдәләрен җылытып, сөюдән оялган күзләр, керфек астына качты.Бары гашыйк иреннәр генә,мәхәббәт хисләреннән исереп, бер берсенә үрелделәр.Монда инде ниндидер сүзләр артык иде.Эх, бу сөюнең ләззәтле мизгелләре.Гомер буе сагынып искә алырлык санаулы минутлар.Альбина белән Айрат та, сөйләшергә сүз тапмый , тынып калдылар.Күпме вакыт узгандыр,тынлыкны Альбина бозды.
Айрат, диде ул оялып кына.
Син көлмә түлке.Мин сиңа бер әйбер бирәм, дәү әни бирергә кушкан иде.Ул безне күз тиюләрдән, бозыктан саклаячак дип, кечкенә генә усак ботагын сузды.Моны дәү әни догалар укып өшкерде дә.
Айрат хәттә елмаеп та карамады.Фәгыйлә әби гомер буе, безне кайгыртты.Рәхмәт инде аңа.Ә ул бозымнар турында мин үзем дә ишетеп үстем, ышанам мин аңа дип, пәлтәсенең эчке кесәсенә салды.Димәк, матурым безне бер ни дә аера алмый хәзер.Өйдә дә, эштә дә бергә булырбыз.Шулаймы Альбина?
Әйе, Айрат, шулай.Ә кулыңда синең сирень иде.
Әнә шулай планнар куеп, алдагы көннәрендә дә, бергә бәхетле булырга вәгьдәләр бирешеп, язны якынайтты Альбина белән Айрат...
+24 °С
Дождь
